Bloed, zweet en blaren…
Zenuwachtig als een 12-jarige die morgen haar eerste schooldag heeft op de middelbare school zit ik op de bank in het huisje van L. dus ik dacht tijd voor een update over ons paleisje!
We zijn nu zo’n 3 weken aan het klussen en er is al een hoop gebeurd.
De plafonds waren als eerste aan de beurt, ze moesten allemaal worden gewit en zij die dit vaker hebben gedaan weten dat dit best een pittig klusje is. Als je aan het witten bent heb je geen sportschoolabonnement meer nodig, maar na heel wat liters latex en flink wat zweetdruppels zijn alle plafonds in ons paleisje nu in ieder geval stralend wit. Ook de muren in de keuken en de woonkamer zijn geverfd en de prachtige vloer ligt al in deze kamers.
De grootste klus in de afgelopen drie weken was het kaalkrabben van de tien kozijnen die ons paleisje telt. Deze moesten allemaal kaal gekrabd worden omdat de verf die erop zat al behoorlijk aan het bladderen was. De eerste twee kozijnen waren leuk om te doen en het was super om te zien wat voor prachtige kozijnen er onder de vele lagen verf vandaan kwamen, maar na een paar uur per krabben was ik er toch wel klaar mee! Daarnaast zaten mijn handen weer onder de blaren en door hier en daar uit te schieten moesten ook de armen het ontgelden, maar het harde werken was niet voor niets. De kozijnen zien er prachtig uit, al zeg ik het zelf.
En alhoewel een deelname in ‘Het Blok’ er niet meer in zit (elf weken klussen naast je vaste baan is mij toch een beetje te intens), geniet ik toch erg van de klusdagen en -avondjes in ons paleisje. Het is super om ons huisje steeds mooier te zien worden door eigen inzet!
Aankomende week kan ik zelf helaas niet zoveel doen aan ons paleisje omdat ik in Utrecht zit voor de faculteitsintroductie, gelukkig kan R. wel aan de slag en zullen we op zaterdag 3 september het paleisje zo ver af hebben dat we hem in kunnen wijden met onze housewarming! Voordat het zover is mag ik morgen voor het eerst sinds ongeveer twee jaar weer naar ‘school’. Ik heb er ontzettend veel zin in, maar heb toch een beetje last van het bekende ‘eerste schooldag’ gevoel …..
