Liz' world

Maandag 24 januari (zolang geleden alweer!) was het zover! Met de nachttrein waren we terug gekomen uit Sydney en vandaag stond dan echt onze Jucy Choppa voor ons klaar!  [ http://www.jucy.com.au/vehicles/jucy-choppa-4-berth.aspx ]
Lisa, Eveline en ikzelf hadden afgesproken met Judith (die ik via Travel Active ken en de eerste 2 maanden mee heb gereisd) bij de ‘Jucy dealer’. Na het invullen van wat formulieren en het afhandelen van de betaling konden we op weg naar de supermarkt, er moesten natuurlijk eerst boodschappen worden ingeslagen voor onze Great Ocean Road-trip en omdat we allemaal Nederlanders zijn parkeerde we de auto bij het appartement, want daar is het gratis parkeren en bij de supermarkt moet je betalen. Na een heftige boodschappensessie liepen we met een volgeladen kar terug naar onze Choppa. Daar aangekomen troffen we 2 mannen aan die heftig aan het discussiëren en het bellen waren en al gauw wisten ze ons duidelijk te maken dat er een sleepwagen op weg was voor onze Choppa en dat we de auto snel weg moesten halen. Judith en Eveline zorgde ervoor dat de boodschappen veilig waren en Lisa en ik sprongen in de auto om deze gauw ergens anders te parkeren terwijl de sleepwagen de straat in reed! Zo voorkwamen we op het nippertje een weggesleepte Jucy Choppa! Job well done! Behalve dan misschien voor het feit dat we nadat we de auto een uur hadden al een boete van $75,- op zak hadden…… *Oeps*

Hierna wilde we graag weg uit Melbourne en reden dus maar snel richting het stadje Geelong, hier keken we even rond en zochten een terrasje op om een dagplanning te maken.  We besloten via Torquay, de stad waar de Great Ocean Road (GOR) officieel begint, naar Angelsea te rijden en in Angelsea op zoek te gaan naar een campingplaats. We kwamen eerst uit bij een campingplaats die $100,- vroeg voor een plaatsje en dat terwijl we niets nodig hadden! We reden door naar een campingplaats die $50,- voor de nacht vroeg, nog erg veel maar we moesten toch ergens (legaal) parkeren. Na een prima maaltijd en een filmpje in de Jucy was het tijd om voor de eerste keer  te gaan slapen in de Jucy. Judith & Eveline sliepen in ‘The Penthouse’ en Lisa & ik sliepen achterin.  Voordat we de volgende dag vertrokken kregen we van een Nederlands stel een boek met gratis campingplaatsen erin, the wanderers mate. Dit konden we super goed gebruiken, want $50,- per nacht terwijl je al een bed onder je kont hebt is natuurlijk veel te veel!
Met dit boek gingen we op weg, als eerste naar de Angelsea Golf course, niet om een potje te golfen maar om kangaroos te spotten! Een groep van zo’n 400 kangaroos is namelijk vaste gast van deze golfbaan en we stonden dan ook al snel oog in oog met een aantal kangaroos uit deze groep! Super gaaf en eindelijk Kangaroos gezien tijdens mijn bezoek in Australië! Het zijn bijzondere beesten en het was super gaaf om ze over de golfbaan te zien hupsen!
De volgende stop was een strandje in Port Roadknight en na hier een beetje uitgewaaid te zijn gingen we op weg naar de vuurtoren in Aireys Inlet. Na dit korte bezoekje sprongen we weer in de Jucy en cruiseden we verder op de Great Ocean Road richting het plaatsje Lorne. In Lorne gingen we het regenwoud in en genoten we van de prachtige Erskine Falls en bezochten we Teddy’s lookout point. Hier hadden we een super mooi uitzicht over de GOR. Erg leuk om te zien waar je straks gaat rijden!
Met het boek dat we van het Nederlandse stel hadden gekregen gingen we op zoek naar een gratis campingplaats in de buurt. Gelukkig hadden we er in het boek al gauw één gevonden, een campingplek bij de Wye River, nu was het alleen nog maar een kwestie van erheen rijden………….Helaas was dit makkelijker gezegd dan gedaan. Het stel waarvan we ‘de wanderers mate’ hadden gekregen had ons al gewaarschuwd dat het af en toe wel erg zoeken was naar de campingplaatsen, maar dat hadden we natuurlijk graag over  voor een gratis overnachtingsplek. Met de aanwijzingen van het boek gingen we op weg en reden we voorbij de plek waar de campingplaats zou moeten zijn, dus reden we terug om te kijken of we misschien de afslag hadden gemist, maar we zagen niets en waren alweer bijna helmaal terug bij Teeddy’s lookout point. Nog maar een keer dezelfde weg rijden dan…maar helaas… weer geen bordje of afslag te bekennen. Er waren wel een aantal betaalde campingplaatsen in de buurt dus besloten we daar te vragen of zij misschien wisten waar de gratis campingplek was. Helaas konden ze ons hier ook niet echt helpen en koppig als we zijn besloten we nog een keer langs te rijden. We wilden namelijk niet weer $50,- betalen. Net op het moment dat we het eigenlijk wilde opgeven zag Judith een bordje ‘Wye road’, dit was de weg die we moesten hebben! Het was niet gek dat we het bordje al een aantal keer hadden gemist, want het was geen normaal straatnaambordje maar een klein groen ‘wandeling-route-bordje’ tussen de bosjes! Stuiterend van blijdschap reden we de Wye road in en na een kleine 10 minuten kwamen we dan eindelijk aan op de campingplek. Deze was echt midden in de bush en op één tent en één campervan na was er niets te bekennen. We parkeerde de Jucy en de buurvrouw uit de tent kwam meteen even gezellig langs. Zij vertelde ons dat er een aantal koala’s in de bomen zaten en dat ze er niet al te lang geleden  er één iets verderop had gezien. Die wilde we natuurlijk graag zien en we gingen op pad. Dit keer was Lisa degene met de goede ogen en zij spotte als eerst een koala in één van de bomen. Super schattig! We liepen nog even verder en spotten er zelfs nog een aantal. Alle vier waren we verkocht, wat een schattige beesten zijn dit zeg!

De volgende ochtend, woensdag 26 januari, gingen we weer vroeg op pad. We vonden de koala’s de vorige dag zo leuk dat we er nog wel meer wilde zien en omdat we hadden gehoord dat er in Kennett River veel zitten reden we daar heen. Gelukkig niet voor niets, want in Kennett River hebben we er heel wat gespot en we hadden geluk, want hoewel deze beesten 90 % van de tijd slapen waren de koala’s  actief terwijl we ze bezochten! Wilde koala’s die rustig omhoog en omlaag klimmen opzoek naar de beste eucalyptus bladeren, echt te schattig!  
Met dit goede begin van de dag sprongen we de Choppa weer in en reden de Great Ocean Road weer op.  Het uitzicht tijdens het rijden was echt fantastisch! Deze route is niet voor niets zo populair (alhoewel je er niets van merkt op de weg, van file geen sprake)! De prachtige route bracht ons via Apollo Bay naar Maits Rest, waar we een regenwoud wandeling maakten. De bomen en varens waren echt gigantisch! De wandeling was heerlijk en erg bijzonder zo in een regenwoud. Tussen alle gigantische bomen vonden we de voorleesboom uit de Efteling, waarin Lisa Eveline nog even een spannend verhaal voorlas voordat we een bezoekje brachten aan de Triplet Falls.
Na de Triplet Falls was het in Princetown weer  tijd om een camping uit onze gids op te zoeken. Deze was gelukkig een stuk makkelijker te vinden.  En het leuke van deze campingplaats was dat we kangaroos in de ‘achtertuin’ hadden lopen! Ook werden we er op de camping door een aantal met vlaggen versierde auto’s en campervans weer aan herinnert dat het die dag ‘Australia day’ was (een soort Australische versie van Koninginnedag). Deze feestdag hebben we dus niet echt mee gemaakt, maar dat gaf niet want we hadden een ontzettend leuke dag op de GOR.

Donderdag 27 januari was het tijd voor misschien wel het bekendste gedeelte van de GOR. We brachten een bezoek aan de 12 apostels. Ook dit was weer erg gaaf om te zien. Deze gesteentes kent bijna iedereen wel van foto’s en toch is het super indrukwekkend in het echt. Ook de Loch and Gorge was erg mooi en tijdens een wandeling hier kwamen we terecht op een super mooi strandje! Het was een warme dag maar ondanks dat was het water, dat de geul waar het strandje was  binnen stroomt, super koud!
We konden natuurlijk The Arche en de Londen Bridge niet overslaan dus ook hier stopten we even om een kijkje te nemen en ook hier was het super mooi.  We reden verder nog naar de Grotto, de Bay of Martyrs en de Bay of Islands. Op al deze plaatsen kun je verschillende rotsformaties in de zee zien en hoewel ze op dezelfde manier zijn ontstaan zijn ze allemaal anders en erg bijzonder.
We besloten de dag af te sluiten in Warnambool en daar een campingplaats te zoeken. We hadden in ons boek iets gelezen over een showground en gingen daar naar op zoek. Ook deze campingplaats was niet moeilijk te vinden, maar toen we er aankwamen werden we wel verrast , het bleek namelijk een ‘Greyhound track’ te zijn. De baas van de showground kwam al snel naar ons toe en nam ons mee naar de renbaan. Hij vertelde ons van alles over de Greyhound en omdat er een aantal baasjes hun honden aan het trainen waren konden we ze zelfs in actie zien.  Het is niet normaal hoe hard deze honden kunnen rennen en het was dan ook erg bijzonder om dit van dichtbij mee te maken!

Vrijdag 28 januari was een speciale dag, namelijk Judith haar verjaardag! We hadden om 00.00 uur natuurlijk al wel voor haar gezongen, maar terwijl Judith nog lekker lag te slapen in The Penthouse versierde Lisa en ik beneden de Jucy! Ook Eveline kwam naar beneden gesneakt en terwijl Judith aan de telefoon was met haar moeder en zusje haalden we ook de taart en de toeters tevoorschijn.  Toen Judith naar beneden kwam werd ze toepasselijk onthaalt! Doof van de toeters, misselijk van de taart en verblind door de slingers was het tijd voor een cadeautje en wat voor cadeau krijg je in Australië op je verjaardag?……. een Australië short natuurlijk!
Rond een uur of 12 reden we naar Tower Hill om een krater van een oude vulkaan te bezoeken. Op weg  naar het kratergebied zagen we een aantal emu’s lopen, dus ook die hadden we nu in het wild gezien! Toen we  bij de krater kwamen kregen we een heel ander uitzicht dan we verwachtten. We verwachtten een zwartgeblakerd dor gebied, maar integendeel alles was groen en begroeit en zag er een stuk minder indrukwekkend uit dan we verwacht hadden. Het was nog steeds erg mooi en we hadden het erg naar ons zin, maar toch raar om iets heel anders te vinden dan je verwacht, het leek helemaal niet op een krater.
Onze reis vervolgde zich op de prachtige great ocean road via Portland naar Cape Bridgewater en via Cape Bridgewater naar Heywood. In de buurt van Heywood wilde we een camping opzoeken en vervolgens op zoek gaan naar een restaurant om uit eten te gaan voor Judith haar verjaardag. Helaas duurde het zoeken naar de camping langer dan verwacht en was het daarna te laat om helemaal terug te rijden naar een stadje en een restaurant op te zoeken. We besloten daarom maar zelf te koken en zetten alles klaar in de keuken van onze Jucy. Toen zetten we de gaspitten aan en er gebeurde iets raars… er  kwam witte rook uit! We waren niet op zoek waren naar een nieuwe paus dus dit was vast geen goed teken.  Nu konden we dus ook niet koken!
Gelukkig waren we niet de enige op de camping. Er was nog een Australisch stel en zij hadden een kampvuur gemaakt. Op dit vuur leerden ze ons echt Australisch barbecueën en zo hadden we gelukkig toch nog een  avond maaltijd! Super leuk om op deze manier, in het donker, te ‘koken’.  De aussie barbecue was niet het enige wat de avond bijzonder maakte, om ons heen zaten weer een aantal koala’s in de bomen. Deze keer konden we ze zien niet alleen zien, maar ’s avonds konden we ze ook goed horen. Koala’s maken een raar geluid, net of ze ergens boos om zijn. Totaal niet een geluid wat je verwacht bij zo’n schattig beest!

De volgende dag gingen we naar Dunkeld voor Judith haar verjaardagslunch, omdat het diner van de dag ervoor wat anders was gelopen dan gepland.  Na de heerlijke lunch reden we richting Halls Gap en daar bezochten we het Grampians National Park. Er zijn hier veel verschillende wandelingen en we besloten de wildlife route te nemen. Aan het begin van onze wandeling zagen we een aantal kangaroos. Deze kangaroos lieten ons super dichtbij komen  en zelfs de moeder kangaroo die haar jong aan het voeden was vond onze aanwezigheid niet erg! Iets verderop zagen we wat een hele kolonie kangaroos leek.  Het was ongeloofelijk hoeveel kangaroos het bij elkaar waren, groot en klein! Echt gaaf! Het natuurgebied in het nationaal park was ook erg mooi en we hadden heerlijk weer, perfect dus voor deze wandeling  en het was ook echt heerlijk!
Na de wandeling was het weer tijd voor een rit met de Jucy Choppa!Dit maal gingen we richting Ararat. In Ararat vonden we , natuurlijk weer met behulp van het boek, een campingpaats bij een prachtig meer.  De keuken in de Jucy konden we nog steeds niet gebruiken dus met de nieuwe barbecue skills bereidden we weer een heerlijke maaltijd. We sloten de avond af met een filmpje in de Jucy, helaas moeten we vanwege alle muggen de ramen en deuren gesloten houden, maat het werd zo warm in de Jucy dat werd  besloten de airco aan te zetten. Dit was een stuk prettigeren en na de film gingen we allemaal naar bed voor onze laatste nacht in de Jucy Choppa.

Zondag 30 januari zouden we terug gaan naar Melbourne om (helaas) de Jucy weer in te leveren. We zouden Judith eerst afzetten bij het station zodat ze haar reis naar Adelaide kon voorzetten en dan richting Melbourne gaan. Alle spullen werden gepakt, de Jucy werd weer ingeklapt en iedereen was er klaar voor om te gaan……… behalve de Jucy zelf. Omdat we zo snugger waren de airconditioning de vorige nacht aan te zetten was de accu leeg gegaan en wilde de motor niet meer starten! Judith moest haar bus halen en kon dus niet wachten tot de auto gemaakt was,  gelukkig kon ze met een andere auto mee en werd zij op tijd op het station afgezet, Lisa, Eveline en ik zaten echter nog met een Jucy die niet wilde starten.
Iets verderop hadden we een behoorlijk grote auto gezien en we dachten dat de eigenaar van deze auto wel startkabels zou hebben, dit was helaas niet het geval en we moesten dus wachten op de noodservice van de Jucy. Na ruim anderhalf uur wachten was er eindelijk een mannetje die de Jucy kon starten en na nog geen 2 minuten werk hadden we weer een Jucy Choppa met een werkende motor. Met het schaamrood op onze kaken en een nauwelijks te stoppen lachbui stapten we in de auto om richting Melbourne te rijden. Het kon natuurlijk ook niet anders, vier vrouwen en een auto, dat moet een keertje fout gaan. Gelukkig kwamen we zonder problemen aan in Melbourne en nadat we onze tassen bij het hostel hadden gedumpt brachten we de Jucy Choppa (met pijn in ons hart) weer terug naar de dealer.
De great ocean road was echt een super trip en we hebben hele gave dingen meegemaakt. Daarnaast zijn we denk ik alle vier verliefd geworden op de Jucy Choppa! Ook ben ik verkocht aan road trips, het is echt te gek!Het wordt dus hoog tijd voor mijn rijbewijs!